Господин Франко Циф со особена гордост живееше на последниот кат од трошната зграда на булеварот Змешкин. Циф? Циф, циф, како што прават глувците, би требало да ви го дадам пансионот на приземје, зборуваше старата вдовица што раководеше со пансионите, а не беше ниту прва ниту последна што кажуваше груби шеги...
Ми текнува на првиот пат кога го видов. Не го тргнав погледот со саати. Неговата широчина ме маѓепса, а мислите ми потонаа во длабочината. Немаше препреки, само недоглед. Немаше повеќе граници, само слобода. Не мислев повеќе на ништо друго. Не ни сакав, сакав само да го гледам. Сакав само да...
Чекорам сама низ водњанската шума. На километар никој, ниеден човечки глас. Се претворам во инструмент на кој свири универзумот Струја со стихови на вистината протекува низ мојата проводничка материја. И ме обликува Звукот на тишината станува мојот единствен глас. Бегство од цивилизацискиот хаос. Привремен спас. Фото: Nejc Košir од...
